Być sobą (2)

Marzę o tym, byśmy mogli i potrafili w tym świecie bezwstydnie... BYĆ SOBĄ! Być w tym świecie dokładnie takimi, jakimi jesteśmy, jak zostaliśmy stworzeni, jaka jest nasza natura. Nie kryjąc się z niczym. Nikogo nie udając. Nie zakładając żadnych masek. W pewnym sensie "nadzy" i transparentni.

 Tymczasem sami stworzyliśmy sobie świat, w którym tak cholernie trudno jest być sobą. Nauczyliśmy się ukrywać, wstydzić, udawać. Niestety, nauczyliśmy się także kłamać, być obłudni i fałszywi. Żyjemy w więzach, które sami sobie nałożyliśmy. W tym świecie trudno jest być tak "nagim" przed ludźmi, bo nawet jest to niebezpieczne - wystawia nas tak bardzo na to, co w tym świecie można zrobić złego drugiemu człowiekowi. Okrywamy się więc, by czuć się bezpieczniejszymi. 

Wkurzają mnie te łańcuchy, kraty i kłódki, na które jesteśmy na różne sposoby pozamykani. Jest we mnie umiłowanie WOLNOŚCI i PRAWDY! Bo jedno i drugie są sobie wzajemnie potrzebne. TYLKO CZŁOWIEK PRAWDZIWY JEST NAPRAWDĘ WOLNY! Abyśmy jeszcze mogli być bezpieczni tak "nadzy"! W gruncie rzeczy jest to... TĘSKNOTA ZA RAJEM, za tym biblijnym Ogrodem Eden, za powrotem do tej łagodnej niewinności. 

Osobiście bardzo lubię być tak właśnie "nagi" - być sobą, być naturalnym i prawdziwym. bardzo sobie cenię chwile, gdy jest to możliwe, i ludzi, wobec których jest to możliwe. 

 

-----
Proszę, ilustrację potraktujcie z... odrobiną dystansu. ;)